Reacties van de leden Commissie Welzijn op de Hoorzitting commissie welzijn van 21/04/09.

Recht op Zorg

Beschouwingen van de leden van de Commissie en VAPH.

Nota’s genomen en weergegeven vanuit het perspectief ‘Recht op zorg’ ‘Zorgwaarborg of Zorggarantie’

Van Malderen Bart (SPA):
  • Akkoord met het begrip zorggarantie. Deze moet niet alleen gerealiseerd worden op macroniveau maar ook op microniveau, het niveau van de individuele zorgvrager
  • Er is nood aan een meerjarenplan. Dit zou een echt masterplan moeten worden. Dit zal geen evidente onderhandeling worden
  • Er is niet alleen het probleem van de wachtenden. Er zijn ook problemen binnen de zorg:
    • Personen met een handicap die in gevangenissen verblijven
    • Personen met een handicap en gedragsstoornissen of psychische problematiek
Dillen Marijke (VLBLNG):
  • Er zijn inspanningen gedaan. Iedereen erkent dit. Ze zijn niet voldoende. Er is nood aan meer
  • Er zijn stilaan analyses genoeg. Naar de toekomst toe hebben we iets anders nodig: een concreet, duidelijk en realistisch actieplan
  • Men zou prioriteit moeten geven aan al deze dossiers en problematieken waarin de menselijke nood centraal staat. Deze weg kiezen zou echt vernieuwend kunnen zijn. Er is nood aan absolute prioriteitenbepaling over de departementen heen Men zou kunnen spreken van investeren in een witte economie en een wit beleid
  • Akkoord met het begrip recht op zorg. Men zou dit moeten realiseren in de eigenlijke en strikte betekenis, niet in een afgezwakte vorm. Dit zou de hoeksteen van de zorg moeten zijn
  • Akkoord ook met zorgzekerheid en zorggarantie. Dit overstijgt de vraag naar beheerbare budgetten en middelen. Dit gaat veel verder en veel dieper
  • Beide begrippen zouden moeten ingebouwd worden in de wetgeving
  • In het verleden hebben wij toegestaan overschotjes te verdelen over partijen en departementen. Dit zouden we niet meer mogen toestaan en aanvaarden
Caron Bart (Onafhankelijk):
  • In alles wat wij gehoord hebben zat er iets wrangs, iets scherps. Hebben we het nu na al die jaren nog niet opgelost?
  • De meerjarenanalyse die voorligt brengt een scherp beeld. Wij weten echter maar al te goed wat er te doen staat. Er is nu vooral nood aan essentiële, concrete en principiële stappen. Hierbij dient aandacht te gaan naar de wachtenden, de vernieuwing van de zorg, de middelen op het vlak van personeel
  • Recht op zorg en zorgzekerheid worden meer en meer een must. Ze worden onafwendbaar. Misschien moeten we eindelijk een stap verder gaan. Misschien moeten we doen zoals in de gezondheidszorg. Wat meest urgent is moet niet wachten, maar krijgt onmiddellijk aandacht en zorg
Van der Borght Vera (VLD) (Ondervoorzitter):
  • Er is nood aan een meerjarenplan dat een echt masterplan zou moeten worden
  • Dit binnen het kader van een vernieuwing van de zorg en in samenspraak met alle partners
Stevens Helga (NVA)
  • Het VN-verdrag over gelijke kansen en gelijke behandeling ratificeren zou ons een aardig stuk op weg kunnen helpen om het recht op zorg te realiseren
  • Men kan zich de vraag stellen waarom niet dezelfde daadkracht getoond wordt als voor andere sectoren: de financiële, de industriële. Wellicht zijn wij te klein en te onbelangrijk
  • Akkoord met de begrippen recht op zorg en ook met het begrip zorggarantie. We zouden ze best inbouwen in de wetgeving
Jans Vera (CD&V):
  • Dit kan zo niet langer. Er moet eindelijk een echte opvolging en een echt vervolg komen
  • Akkoord met het begrip zorgzekerheid en het waarborgen van zorg. Dit is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. We moeten dus goed nadenken hoe we dit gaan aanpakken
  • Wij staan hier toch wel voor een bijzondere uitdaging:
    • Over meerdere begrotingsjaren te spreiden
    • Breder dan de verantwoordelijkheid van het departement welzijn
  • Waarom niet denken aan een budget buiten categorie? Misschien een wit budget?
  • Het is te waarderen dat het VAPH zijn doelgroepen afbakent en bewaakt. Afbakenen kan echter ook risico’s inhouden. Het kan betekenen dat men inperkt, vernauwt, een stap terugzet. Het zou ook kunnen voor gevolg hebben dat men onvoldoende oog heeft voor de noden van nieuwe groepen. Misschien moeten we hier toch wel alert voor zijn
Vogels Mieke (Groen)
  • Het zou niet mogen dat het VAPH een stap terugzet en de doelgroep terug vernauwt en verengt. Tijdens mijn beleid hebben we de deuren juist open gezet. We hebben gestreefd naar contacten en samenwerking over de grenzen en de departementen heen. Dit zou moeten behouden blijven

Dehaene Tom (CD&V):
  • Er is nood aan meer en aan duidelijke, concrete actie
  • Ik stel voor dat de voorzitter een soort resolutie opmaakt waarin iedereen opgeroepen wordt om juist dit meer te doen en in dit verband
  • principiële engagementen op te nemen
Martens Luc (CD&V) (Voorzitter)
  • Ik denk dat er inderdaad nood is aan een initiatief deze problematiek boven welzijn en de afzonderlijke departementen uittilt. Moeten we niet zoeken naar middelen en mogelijkheden buiten categorie?
  • De vraag kan inderdaad gesteld worden of we reeds nu niet iets kunnen doen
  • Ik ben bereid een soort resolutie op te maken zoals door collega Dehaene en door andere collega’s gesuggereerd

 

 
Bursens Laurent (VAPH-Administrateur-generaal):
  • De analyse die we gemaakt hebben is niet meer dan een analyse. Zo was ze ook bedoeld. We wilden de problemen klaar en duidelijk in beeld brengen. Hierbij was het onze bedoeling dat dit aanleiding zou geven tot een maatschappelijk debat.
  • Het probleem van de wachtenden is reëel en acuut. Het heeft te maken met bewegingen van instroom en uitstroom. Het is mijn overtuiging dat we tien jaar nodig hebben om het probleem afdoend en definitief op te lossen
  • Vanzelfsprekend hebben we nood aan een meerjarenplan. Het VAPH is bereid veel te doen. Wat het kan doen en hoeveel het kan doen zal afhangen van de reële budgettaire ruimte die het krijgt
  • Het VAPH kiest voor een verdere vernieuwing van de zorg in samenspraak en in overleg met alle geledingen. Hierdoor kiezen we niet altijd de meest rechte weg en ook niet de snelste weg. Het is onze keuze om deze weg af te leggen samen met de zorgverstrekkers, de verwijzers en de gebruikers
  • Het VAPH wenst administratieve vereenvoudiging. Dit blijkt echter niet gemakkelijk te realiseren. Toch blijven we dit vooropstellen. Dit mag geen doelstelling worden waarvan men ooit nog eens gedroomd heeft
  • Wij hebben gekozen voor het systeem van de centrale zorgregistratie. Dit is niet het meest eenvoudige systeem. Het veronderstelt regie, melding, bemiddeling, afstemming, planning
  • Het is niet onze bedoeling de doelgroep te vernauwen en te verengen. Wij willen wel aan bewaking en afbakening doen. Het mag toch gezegd dat er hier en daar moeilijkheden zijn. Zo hebben wij te maken met de uitstoot van:
    • Onderwijs: leergestoorden
    • Riziv: terminale patiënten, vaak in een palliatief eindstadium van hun ziekte
    • Psychiatrie: personen met primaire psychiatrische stoornissen die geen mentale handicap hebben sinds de kinderjaren maar die op latere leeftijd op een cognitief zwak niveau zijn beginnen functioneren
    • OCMW’s: personen die zwak functioneren als gevolg van sociale problematiek

Aan de hand van objectieve, internationaal erkende criteria willen wij lijnen schetsen en aan doelgroepafbakening en -verheldering doen. We zijn bezig met een aantal fiches te ontwerpen. Het grootste deel van dit werk is reeds gerealiseerd. Straks kunnen we hiermee naar buiten komen. Dit zal hopelijk aanleiding geven tot een maatschappelijk debat. We willen dat dit uiteindelijk ook politiek gedragen zal worden

  • Het VAPH gaat akkoord met het begrip zorggarantie. We willen dit realiseren via de centrale zorgregistratie via het stelsel van de urgentiecodering. Wie het meest hulpbehoevend is dient eerst zorg te krijgen. Wij hebben weet van zeer dringende dossiers die ondanks en na bemiddeling geen oplossing hebben gevonden. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om in deze situaties individuele middelen ter beschikking te stellen naar analogie met een rugzak of een persoonsgebonden budget. Sommige noodsituaties en knelpuntdossiers zouden op die manier een oplossing moeten krijgen
Heeren Veerle (CD&V) (Minister)
  • Ik ben blij over het agentschap van het VAPH te kunnen beschikken. Hun analyse is niet meer dan een analyse. Maar het is er één, het is een aanzet, een start. Het is de eerste keer dat dit zo duidelijk gebeurt over een zo lange periode
  • Ik ben blij dat de voorzitter een initiatief zal nemen om een resolutie op te stellen. Hopelijk zal deze door zoveel mogelijk partijen kunnen ondertekend worden en zal men deze ook nadien als bindend beschouwen
  • Het is ook mijn overtuiging dat we de wachtlijsten niet op een heel korte tijd zullen kunnen wegwerken. Er zal enige tijd nodig zijn. Tien jaar lijkt meen een realistisch perspectief
  • Er is inderdaad niet meer bijkomend geïnvesteerd geweest om de wachtlijsten weg te werken
  • Er moet ongetwijfeld een nieuw meerjarenplan komen
  • Dit zal geen eenvoudige oefening zijn
  • Nu is al geweten dat de komende legislatuur in 2009 reeds 1 miljard euro te kort zal hebben
  • Het parlementair draagvlak is essentieel om beslissende stappen te kunnen zetten
  • Recht op zorg en zorggarantie kunnen onderschreven worden. Het realiseren van zorggarantie moet een basisopdracht zijn van het VAPH
  • Misschien hebben we ooit nood aan een coördinerend minister. Vermoedelijk zullen we anders nooit tot inclusie komen met de hulp van verschillende departementen en beleidsdomeinen
  • Wat mijn mogelijkheden in de toekomst zullen zijn kan ik nu nog niet precies inschatten. Ik weet zelfs niet of ik überhaupt nog mogelijkheden zal hebben. Ik kan wel zeggen dat mijn politieke partij minimaal de inspanningen van nu verankerd wil zien. Daar gaan we voor, minder en lager zullen we niet aanvaarden.
  • Indien ik nog de mogelijkheid zal hebben om in de toekomst een beleid uit te stippelen dan zullen dit de basispeilers zijn van dit beleid:
    • De vernieuwing van de zorg
    • De middelen op het vlak van personeel
    • De zorgzekerheid

 

Verslag: actiegroep ‘Recht op Zorg’.

Roz.telenet.be